Trots op de Mississippi van Drenthe


Willem Dijkema is geboren en getogen in Spijkerboor. In 1999 kocht hij 't Keerpunt. Stukje bij beetje zag hij de Hunze transformeren naar het natte en natuurrijke beekdal dat het nu is. Hij vindt het prachtig. “Het is vooral de weidsheid die dit gebied zo uniek maakt. Op een heldere dag zie ik reeën op vijftien kilometer afstand in het veld staan. En fiets ik richting het zuiden, dan word ik getroffen door het grote contrast tussen het glooiende, besloten landschap van de Hondsrug rechts van mij en hetvlakke, open veengebied aan mijn linkerhand.”

Willem Dijkema Spijkerboor 09-02-18 (15)

Perfect decor voor bluesmuziek

“Ik noem het Hunzedal wel eens de Mississippi van Drenthe. De rivier is een overblijfsel van een delta die na de IJstijd is ontstaan. Het landschap is net zo moerassig en uitgestrekt. En waar zwarte slaven een zwaar bestaan leidden op de katoenplantages langs de Amerikaanse rivier, was het hier hard ploeteren en armoe troef voor de veenarbeiders. Dat ik hier blues- en americanaconcerten en een jaarlijks bluesfestival organiseer, is dus helemaal zo raar niet. Dit is het perfecte decor.”

IJsvogels en bevers

“Ik heb de natuur zeker zien veranderen dankzij de hermeandering en de vernatting. Er bloeien allerlei planten die hier vroeger niet waren, maar vraag me niet hoe ze heten. Met flora heb ik niet zoveel, met fauna des temeer. Ik trek er regelmatig met de kano op uit en vind het geweldig om te zien dat het visdiefje, de ijsvogel en zelfs de zeearend hier zijn teruggekeerd. Ook bevers kom ik vaak tegen. Laatst nog sloeg er één zo hard met zijn staart op het water, dat ik de druppels van mijn bril moest vegen.”

Vlieg op de muur

Willem Dijkema is regelmatig gastheer tijdens vergaderingen van Het Drentse Landschap, de provincie Drenthe, het waterschap Hunze en Aa’s, Dienst Landelijk Gebied en het latere Prolander, de gemeente en andere partijen die bij de gebiedsontwikkeling Hunze zijn betrokken. “Officieel ben ik geen overlegpartner, maar soms maak ik me nuttig als vlieg op de muur. Dan vragen ze me hoe ik denk dat omwonenden op een bepaald voorstel zullen reageren. Omdat ik middenin in de lokale gemeenschap sta, kan ik dat redelijk goed inschatten. Het Drentse Landschap heeft hier zes informatieavonden georganiseerd waar telkens veel belangstelling voor was. Zij zijn altijd als goede buren met de dorpen omgegaan en hebben bij de herinrichting voortdurend gezocht naar de beste manier om de belangen van natuur, water en mens met elkaar te verbinden. Zo kon Spijkerboor dankzij een grondruil eindelijk een ijsbaan krijgen. Hier is iets tot stand gekomen dat op alle fronten meerwaarde heeft en waarvoor het draagvlak erg groot is.”